یک چک یا فاکتور بهتنهایی ثابت نمیکند که دین واقعی است. بررسی باید نشان دهد معامله پایه واقعاً رخ داده، کالا تحویل یا خدمت انجام شده، بدهکار و طلبکار مشخصاند و مبلغ و سررسید با اسناد مختلف سازگار است.
این صفحه یک چارچوب کنترل پیشنهادی است. اجرای واقعی هر کنترل توسط DeinUp باید در دستورالعمل عملیاتی و سابقه پرونده قابل اثبات باشد.
ابتدا باید معلوم شود طلب از چه رابطهای ایجاد شده است:
موضوع معامله پایه نیز باید قانونی و از نظر چارچوب شرعی مورد استفاده، مجاز باشد.
وجود قرارداد کافی نیست. بسته به پرونده میتوان این شواهد را بررسی کرد:
نام طرفها، شناسهها، مبلغ، تاریخ، شرح کالا یا خدمت و سررسید باید میان قرارداد، فاکتور، چک و مدارک تحویل تطبیق داده شود. اختلاف حلنشده یک علامت خطر است.
در حدی که قانون، قرارداد و محرمانگی اجازه میدهد، تأیید بدهکار میتواند درباره این موارد کمک کند:
در منبع رسمی آیتالله سیستانی درباره تسهیلات خرید دین، تأکید شده است که برای اطمینان از حقیقیبودن طلب باید تحقیق و قرائن بررسی شود و تنها به گفته متقاضی اکتفا نشود. مسئله ۱۴۷۴
مواد ۸۸ و ۸۹ آییننامه بانکی خرید دین نیز بر طلب حقیقی و اطمینان از واقعیبودن و نقدشوندگی در سررسید تأکید میکنند. این مقرره مستقیماً فرایند یک پلتفرم خصوصی را تعریف نمیکند، اما معیار مهمی برای طراحی کنترل است. متن تنقیحی مقرره
نتیجه مثبت یعنی شواهد بررسیشده با وجود یک طلب واقعی سازگار بودهاند. این نتیجه به معنای نبود مطلق تقلب، اختلاف آینده یا نکول نیست.
پیش از انتشار، DeinUp باید تأیید کند کدام کنترلها اکنون اجرا و مستندسازی میشوند.